Η Ελένη Βαρβιτσιώτη μιλάει για το βιβλίο: Η Τελευταία Μπλόφα: Το παρασκήνιο του 2015, Οι συγκρούσεις, το Plan B

Μία αποκαλυπτική συνέντευξη έδωσε στην εφημερίδα Lifo η δημοσιογράφος Ελένη Βαρβιτσιώτη η οποία μαζί με την Βικτώρια Δενδρινού παρουσιάζει στο νέο τους βιβλίο τα γεγονότα που σημάδεψαν τη χώρα από τον Ιανουάριο μέχρι και τον Ιούλιο του 2015.

— Ποιοι λόγοι σάς παρακίνησαν να γράψετε την «Τελευταία Μπλόφα»;

Προφανώς και μιλάμε για την πιο ιστορική και δραματική περίοδο της Μεταπολίτευσης. Μαζί με τη Βικτώρια κρίναμε ότι έπρεπε να ειπωθεί η αλήθεια από την αρχή, αφού είχαμε συνομιλήσει με όλους τους πρωταγωνιστές. Ουσιαστικά, μέσα από τις σελίδες του βιβλίου επιχειρούμε να «φωτίσουμε», παίρνοντας την απαραίτητη χρονική απόσταση, όλο το παρασκήνιο του 2015, με το συγκριτικό πλεονέκτημα ότι περιέχονται οι μαρτυρίες όλων των εμπλεκόμενων. 

— Συμφωνείς ότι κανείς από τους υπεύθυνους δεν ενημέρωσε ποτέ για τις πραγματικές συνέπειες στην περίπτωση της εξόδου;

Αυτό που ξέρω είναι ότι γνώριζαν πως θα έκλειναν οι τράπεζες, αλλά κανείς δεν ενημέρωσε τους πολίτες για το τι θα ακολουθούσε. (…) Στις 12 Φεβρουαρίου 2015, την επομένη του πρώτου Eurogroup, στο οποίο συμμετείχε ο Βαρουφάκης, ο τότε επικεφαλής του Euroworking Group Τόμας Βίζερ αποφάσισε ότι ήταν ώρα να ξεκλειδώσει την ψηλή ξύλινη ντουλάπα στο γραφείο του, να βγάλει το δικό του κόκκινο ντοσιέ και να το ξεσκονίσει.

— Και τι περιείχε;

Είχε την ένδειξη «Αυστηρά απόρρητο» και σκιαγραφούσε μια ζοφερή προοπτική για τη χώρα. Στην πρώτη σελίδα, με bold γραμματοσειρά, έγραφε: «Οι συνέπειες ενός τέτοιου σεναρίου είναι ακραίες και μπορούν να βάλουν την Ελλάδα σε ένα ταχύ μονοπάτι προς την έξοδο από την Ευρωζώνη και πιθανώς από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Κάθε απαραίτητη δράση πρέπει να ληφθεί για να αποφευχθεί αυτό το σενάριο και να μην ενεργοποιηθεί το πλάνο έκτακτης ανάγκης». Οι 157 σελίδες του χωρίζονταν σε τέσσερα κεφάλαια. Το πρώτο είχε τίτλο: «Άμεσες συνέπειες της μη πληρωμής» και παρουσίαζε τον τρόπο με τον οποίο θα εξελισσόταν η χρεοκοπία, τις επιπτώσεις που θα είχε στην ελληνική οικονομία και το πώς θα οδηγούσε σε έξοδο από το ευρώ.   Το μεγαλύτερο πρόβλημα ήταν ότι δεν υπήρχε προβλεπόμενο πλαίσιο για έξοδο μιας χώρας από την Ευρωζώνη, χωρίς ταυτόχρονη έξοδο και από την Ε.Ε. Αφού διάβασαν τις ευρωπαϊκές συνθήκες ξανά και ξανά, οι αρχιτέκτονες του σχεδίου αποφάσισαν ότι το άρθρο 352 της Συνθήκης της Λισαβόνας πρόσφερε επαρκή ευελιξία και ήταν αρκετά αόριστο ώστε να αντιμετωπιστεί μια τέτοια πρωτοφανής εξέλιξη.   Το δεύτερο κεφάλαιο, με τίτλο «Διαχείριση Εξόδου», επικεντρωνόταν στον τρόπο με τον οποίο η Ευρωζώνη και η Ελλάδα θα διαχειρίζονταν τις συνέπειες ενός Grexit. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς τους, η έκθεση της υπόλοιπης Ευρωζώνης στην Ελλάδα αντιστοιχούσε τότε στα 325 δισ. ευρώ. Αυτό το ποσό ήταν το χρέος που θα έπρεπε να ξεπληρώσει η Ελλάδα στο Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και στις υπόλοιπες κυβερνήσεις και τράπεζες της Ευρωζώνης.   Το τρίτο κεφάλαιο είχε τίτλο «Σχέδιο δράσης» και εξέταζε κατά πόσο θα ήταν δυνατόν η Ελλάδα να χρεοκοπήσει και συγχρόνως να παραμείνει στην Ευρωζώνη. Η απάντηση στο ερώτημα αυτό ήταν σαφής: ήταν σχεδόν αδύνατο. Το τέταρτο και τελευταίο κεφάλαιο είχε τίτλο «Περιοριστικά μέτρα και έλεγχοι κεφαλαίου». Απαριθμούσε τα μέτρα που έπρεπε να ληφθούν για να διατηρηθεί έστω ένα υποτυπώδες τραπεζικό σύστημα στην Ελλάδα, προτού η απόσυρση των καταθέσεων και ο απόλυτος πανικός των αγορών οδηγούσαν τη χώρα σε πλήρη κατάρρευση.   Το 2015, μετά από έξι χρόνια ύφεσης, το ΑΕΠ της Ελλάδας είχε μειωθεί κατά 25% και η ανεργία βρισκόταν στο 25%, το υψηλότερο επίπεδο της Ε.Ε. Μια χρεοκοπία θα οδηγούσε με σχεδόν μαθηματική ακρίβεια μεγάλο μέρος του πληθυσμού κάτω από το όριο της φτώχειας, καθιστώντας το ανήμπορο να καλύψει βασικές ανάγκες, όπως τροφή και στέγαση, προκαλώντας μια κρίση που η Ευρώπη δεν θα είχε ξαναδεί μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.   Στην Ελλάδα, στην περίπτωση εξόδου από το ευρώ, το 20% του πληθυσμού, δηλαδή γύρω στα 2 εκατ. άνθρωποι, θα αντιμετώπιζε άμεσο πρόβλημα επιβίωσης. Αυτό σήμαινε ότι η Επιτροπή θα έπρεπε να δημιουργήσει ένα δίχτυ ασφαλείας, το οποίο θα κάλυπτε την τροφή, τις ιατρικές ανάγκες, ακόμα και την ένδυση αυτών των ανθρώπων. Θα έπρεπε να εξασφαλίσει ότι τα νοσοκομεία θα συνέχιζαν να λειτουργούν ομαλά και δεν θα υπήρχαν μεγάλες ελλείψεις σε φάρμακα αλλά και καύσιμα. Τέλος, συζητούσαν και το πώς θα γινόταν η μετάβαση σε νέο νόμισμα και ανησυχούσαν για το τι θα συνέβαινε αν η Ελλάδα αποφάσιζε μονομερώς να χρησιμοποιήσει τα αποθέματα του νομισματοκοπείου της και να εκτυπώσει ευρώ. 

Το βιβλίο της Ελένης Βαρβιτσιώτη και της Βικτώριας Δενδρινού «Η Τελευταία Μπλόφα – Το παρασκήνιο του 2015, Οι Συγκρούσεις, το Plan B» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Παπαδόπουλος. 

Διαβάστε ολόκληρη την συνέντευξη στον Γιάννη Πανταζόπουλο εδώ